تکنولوژی جدید

سه‌شنبه ۵ آبان ۱۴۰۵ خبری در بازار موبایل ایران سر و صدا کرد: فهرستی شامل ۲۴ مدل گوشی به گمرکات اجرایی ابلاغ شده که رجیستری مسافری و تجاری آن‌ها ممنوع است. بر اساس گزارش زومیت، در این فهرست تقریباً همه پرچم‌داران مهم برندها دیده می‌شوند؛ از خانواده آیفون ۱۸ تا گلکسی S27 که هنوز معرفی هم نشده است. در این مطلب آنچه تا این لحظه از منابع خبری معتبر مشخص است، جزئیات اختلاف‌نظرها و نکته‌هایی که هنوز روشن نیست را مرور می‌کنیم.

ماجرا از کجا شروع شد؟

تسنیم صبح ۵ آبان گزارش داد که در ادامه محدودیت ثبت سفارش گوشی‌های بالای ۴۰۰ یورو، فهرست ۲۴ مدل تلفن همراه فاقد مجوز ترخیص مسافری و تجاری ابلاغ شده است. به نوشته این خبرگزاری، ثبت سفارش واردات موبایل پس از حدود پنج ماه توقف از شهریورماه امسال دوباره از سر گرفته شد، اما در مرحله نخست فقط گوشی‌های با ارزش کمتر از ۴۰۰ یورو امکان ثبت سفارش تجاری داشتند. به همین دلیل مسیر واردات تجاری بسیاری از پرچم‌داران عملاً بسته ماند. آی‌تی‌ایران هم همین روایت را از قول تسنیم نقل کرده و نوشته است ثبت سفارش تجاری گوشی‌های بالای ۴۰۰ یورو از ابتدای سال جاری به‌دلیل محدودیت‌های ارزی متوقف بوده است.

کدام گوشی‌ها در فهرست هستند؟

زومیت عصر همان روز نوشت تصویری از فهرست به دستش رسیده و پیگیری از مراجع متولی صحت آن را تأیید می‌کند. بر اساس این گزارش، مدل‌هایی از برندهای اپل، سامسونگ، شیائومی، اوپو، ویوو، آنر و گوگل در فهرست قرار دارند:

• اپل: آیفون ۱۸ پرو، آیفون ۱۸ پرو مکس و آیفون دوئو
• سامسونگ: گلکسی S27، S27 پلاس، S27 اولترا، زد فولد ۸، زد فولد ۸ اولترا و زد فلیپ ۸
• شیائومی: شیائومی ۱۸ اولترا، شیائومی ۱۸ پرو مکس و شیائومی ۱۸ فولد
• سایر برندها: برخی گوشی‌های سری Find اوپو، سری X ویوو، سری Magic آنر و سری پیکسل ۱۰ گوگل

نکته عجیب برای زومیت این بود که خانواده گلکسی S27 هنوز رسماً معرفی نشده، اما پیش از عرضه به فهرست ممنوعه رسیده است. در خود تیتر و زیرتیتر زومیت هم یک ناهماهنگی دیده می‌شود: تیتر از ۲۴ مدل می‌گوید و زیرتیتر از ۲۳ مدل. تسنیم و آی‌تی‌ایران عدد ۲۴ را نوشته‌اند. بنابراین تا انتشار متن رسمی ابلاغیه، بهتر است عدد را حدود ۲۴ مدل بدانیم.

رجیستری و ثبت سفارش یکی نیستند

تسنیم تأکید کرده که محدودیت ثبت سفارش و ممنوعیت رجیستری هرچند به هم مربوط‌اند، از نظر اجرایی دو موضوع جدا هستند. محدودیت ثبت سفارش مسیر ورود تجاری کالا را هدف می‌گیرد، اما ممنوعیت رجیستری به امکان ثبت دستگاه در شبکه تلفن همراه کشور مربوط می‌شود. این خبرگزاری همچنین یادآوری کرده که درج ارزش گمرکی یک مدل در سامانه گمرک، لزوماً به معنای مجاز بودن ثبت سفارش، ترخیص یا فعال‌سازی آن نیست. این نکته برای کسانی که ماجرای آیفون ۱۸ را دنبال کرده‌اند اهمیت دارد.

سابقه آیفون ۱۸

به نوشته تسنیم، رجیستری مسافری آیفون ۱۸ برای مدتی کوتاه در سامانه فعال شد، اما بعد از حدود یک هفته متوقف شد. آی‌تی‌ایران هم نوشته است فهرست تازه در ادامه همین محدودیت‌ها ابلاغ شده است. تسنیم این رفت‌وبرگشت را نشانه نیاز به هماهنگی بیشتر میان دستگاه‌های مسئول و شفاف‌سازی می‌داند و می‌گوید باید فهرست مدل‌ها، تاریخ اجرای محدودیت و وضعیت تلگرام دستگاه‌هایی که پیش از ابلاغ وارد کشور شده‌اند به‌صورت روشن اعلام شود.

اختلاف در سقف ارزی: ۳۰۰ یورو یا ۴۰۰ یورو؟

یکی از تناقض‌های منابع به سقف ارزشی ثبت سفارش برمی‌گردد. تسنیم و آی‌تی‌ایران از سقف ۴۰۰ یورو می‌گویند، اما زومیت در گزارش خود نوشته ثبت سفارش تجاری گوشی‌های با ارزش بیش از ۳۰۰ یورو محدود شده است و در ادامه به گزارش‌های پیشین درباره محدودیت واردات تجاری گوشی‌های بالای ۴۰۰ یورو اشاره کرده است. با توجه به اینکه دو رسانه عدد ۴۰۰ را آورده‌اند و زومیت هم خودش به آن ارجاع داده، احتمالاً عدد ۴۰۰ یورو مبنای اصلی گزارش‌هاست؛ اما اگر ابلاغیه رسمی منتشر شود، این اختلاف قطعی خواهد شد.

اثر احتمالی بر قیمت‌ها

آی‌تی‌ایران تصریح کرده که ادامه این وضعیت می‌تواند بر عرضه رسمی گوشی‌های پرچم‌دار و گران‌قیمت اثر بگذارد، اما میزان تأثیر بر قیمت بازار به موجودی، تقاضا و مسیرهای مجاز واردات بستگی دارد. در نتایج جست‌وجو هم تیترهایی از بازار دیده می‌شود؛ مثلاً زومیت در گزارش قیمت ۵ آبان از «صعود ۱۲ درصدی آیفون ۱۶e و آرامش نسبی بازار» نوشته و پلازا از موج گرانی سامسونگ و شیائومی و عقب‌نشینی آیفون ۱۸ خبر داده است. ما فقط تیتر این دو گزارش را دیده‌ایم و درباره عددهای دقیق آن‌ها نظری نمی‌دهیم؛ پس برای قیمت لحظه‌ای بهتر است به گزارش‌های روزانه همان رسانه‌ها مراجعه کنید.

چه چیزهایی هنوز روشن نیست؟

• متن رسمی ابلاغیه و تاریخ دقیق اجرای آن منتشر نشده است.
• تکلیف دستگاه‌هایی که پیش از ابلاغ وارد کشور شده‌اند مشخص نیست.
• تعداد دقیق مدل‌ها (۲۳ یا ۲۴) و سقف ارزی (۳۰۰ یا ۴۰۰ یورو) در منابع یکسان گزارش نشده است.
• تسنیم می‌گوید باید روشن شود محدودیت‌ها در همه مسیرهای وارداتی یکپارچه اجرا می‌شوند یا تفاوت میان رویه‌های تجاری و مسافری و واردات از مناطق آزاد ابهام ایجاد می‌کند.

برای خریداران چه نتیجه‌ای دارد؟

این بخش نظر نگارنده است و بر پایه خبرهای بالا نوشته شده: اگر قصد خرید یکی از پرچم‌داران جدید را دارید، پیش از پرداخت پول یا سفارش از خارج از کشور، وضعیت رجیستری همان مدل را از منابع رسمی بررسی کنید و تنها به قول فروشنده اکتفا نکنید. همچنین چون قوانین ظرف چند روز تغییر کرده‌اند، خبرهای تازه را دنبال کنید و برای تصمیم‌های بزرگ خرید عجله نکنید. تا زمان انتشار جزئیات رسمی، هر برآورد قطعی درباره قیمت یا زمان رفع محدودیت حدس است، نه خبر.

جمع‌بندی

ابلاغ فهرست ۲۴ مدل ممنوع‌الرجیستری، حلقه تازه‌ای از زنجیره محدودیت‌های واردات گوشی‌های گران‌قیمت است؛ زنجیره‌ای که با توقف چندماهه ثبت سفارش و سقف ۴۰۰ یورویی شروع شد. منابع در اصل ماجرا هم‌نظرند، اما درباره عدد دقیق مدل‌ها و سقف ارزی اختلاف دارند و جزئیات اجرایی هنوز منتشر نشده است. ما این خبر را با انتشار ابلاغیه یا توضیح رسمی تازه به‌روز می‌کنیم.

بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای اعلام کرده است که با اجرای طرح خوداظهاری در فروشگاه‌های مایکت و کافه‌بازار، بیش از چهار هزار بازی موبایلی ایرانی رده‌بندی سنی دریافت کرده‌اند.

این طرح از ۲۳ شهریور امسال در ويا بلاگ دو فروشگاه یادشده آغاز شده و بر پایه آمار بنیاد، در بیش از یک ماه نخست اجرا، بیش از چهار هزار بازی ایرانی رده‌بندی شده‌اند.

طرح با همکاری نظام رده‌بندی سنی بازی‌های رایانه‌ای «اسرا» و فروشگاه‌های مایکت و کافه‌بازار پیش می‌رود و در گام نخست، بازی‌های موبایلی را پوشش می‌دهد.

رضا احمدی، معاون نظارت بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای، درباره پیشینه این طرح گفت: «طراحی پرسشنامه خوداظهاری از سال ۱۳۹۶ آغاز شد، اما به دلایل گوناگون امکان اجرای آن فراهم نشد.»

به گفته او، نمایش رده سنی در فروشگاه‌های عرضه بازی سال‌ها از دغدغه‌های بنیاد بوده و امسال با همکاری بخش اسرا و این دو فروشگاه به مرحله اجرا رسیده است.

تعیین رده سنی با پاسخ به ۱۰ سؤال

در این سازوکار، بازی‌سازان برای عرضه عنوان‌های موبایلی خود در مایکت و کافه‌بازار به پرتال بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای هدایت می‌شوند و پرسشنامه‌ای شامل ۱۰ سؤال را تکمیل می‌کنند. سامانه بر اساس پاسخ‌های ثبت‌شده، رده سنی بازی را مشخص می‌کند.

حسن مداحی، مدیر نظام رده‌بندی سنی بازی‌های رایانه‌ای «اسرا»، درباره نمایش نتیجه این فرایند توضیح داد: «در نهایت رده سنی اختصاص‌یافته به‌صورت برچسب، در کنار سایر اطلاعات بازی در صفحه آن در فروشگاه مربوط نمایش داده می‌شود.»

به این ترتیب، کاربران هنگام مراجعه به صفحه بازی در مایکت و کافه‌بازار می‌توانند رده سنی تعیین‌شده را کنار دیگر مشخصات آن ببینند.

دانشمندان رفتار دفاعی غیرمعمولی را در گونه‌ای از مورچه‌ها کشف کرده‌اند: این مورچه از نیش خود رشته‌های چسبناک پرتاب می‌کند و مهاجمان را به زمین می‌چسباند.

وقتی از نیش مورچه یا زنبور حرف می‌زنیم، معمولاً تصور می‌کنیم حشره نیش را در بدن دشمن فرو می‌کند و زهر را تزریق می‌کند. اما پژوهشگران در یک گونه از مورچه‌ها رفتاری متفاوت دیدند. این مورچه به‌جای نیش‌زدن، رشته‌هایی چسبناک از زهر را به سوی مهاجمان پرتاب می‌کند و آن‌ها را به سطح زمین می‌چسباند.

نام علمی این گونه Lordomyrma azumai است و پژوهشگران به‌دلیل شیوه‌ی دفاعی منحصربه‌فردش آن را «مورچه‌ی تفنگ چسبی» نامیده‌اند. بر اساس گزارش آی‌اف‌ال‌ساینس، این مورچه نخستین‌بار در دهه‌ی ۱۹۴۰ میلادی توصیف علمی شد، اما تا امروز کسی نمی‌دانست که می‌تواند از نیش خود رشته‌های چسبناک تولید کند.

هاجیمه ساساکی، پژوهشگر دانشکده‌ی کشاورزی دانشگاه کاگاوا در ژاپن و از نویسندگان این پژوهش، می‌گوید تا جایی که می‌داند، این تنها گونه‌ی شناخته‌شده‌ی مورچه است که از نیش خود رشته تولید می‌کند.

شیوه‌ی دفاعی متفاوت

مورچه‌های معمولی زهر را به بدن دشمن تزریق می‌کنند، اما مورچه‌ی تفنگ چسبی ترشحات غده‌ی زهر خود را به شکل رشته‌هایی باریک و چسبناک به بیرون پرتاب می‌کند. این رشته‌ها پس از برخورد با بدن مهاجم به آن می‌چسبند و ذرات خاک اطراف را هم به بدنش متصل می‌کنند. در نتیجه، حشره‌ی مهاجم ممکن است به زمین بچسبد و توانایی حرکتش را از دست بدهد.

این مورچه بدون نیاز به فرو کردن نیش در بدن دشمن، می‌تواند با ترشحات چسبناکش جلوی حرکت او را بگیرد. ساساکی می‌گوید تاکنون رفتار مشابهی را در مورچه‌های دیگر ندیده است.

این روش دفاعی تا حدی به رفتار کرم‌های مخملی شباهت دارد. این جانوران نیز برای شکار یا دفاع از خود، مواد چسبناک و رشته‌مانندی پرتاب می‌کنند که به گرفتارشدن قربانی کمک می‌کند.

پرسش‌های بی‌پاسخ

یکی از پرسش‌های بی‌پاسخ این پژوهش آن است که آیا ترشحات مورچه پس از خروج از غده‌ی زهر و سفت‌شدن، همچنان سمی می‌مانند یا نه. پژوهشگران هنوز پاسخ قطعی ندارند، اما رفتار گونه‌های دیگر نشان می‌دهد زهر حشرات لزوماً برای اثرگذاری نباید به بدن دشمن تزریق شود.

برای نمونه، برخی مورچه‌های سرده‌ی Crematogaster یا مورچه‌های آکروبات، نیشی پهن و قاشقک‌مانند دارند و زهر خود را ساخت وبلاگ به‌جای تزریق، روی بدن دشمن می‌مالند. پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند که زهر تماسی دست‌کم یکی از گونه‌های این سرده می‌تواند مورچه‌های دیگر را بکشد.

با این حال، ساساکی معتقد است حتی اگر ترشحات مورچه‌ی تفنگ چسبی پس از سفت‌شدن دیگر سمی نباشند، توانایی چسباندن دشمن به خاک به‌تنهایی می‌تواند یک سازوکار دفاعی مؤثر باشد.

یافته‌های این پژوهش در پایگاه پیش‌انتشار bioRxiv منتشر شده است.

انجمن کسب‌وکارهای اینترنتی تهران با افزایش تعرفه اینترنت، بدون ارائه برنامه‌ای شفاف برای ارتقای کیفیت، کاهش محدودیت‌ها و چگونگی هزینه کرد درآمدها، مخالفت کرد.

این انجمن در واکنش به مصوبه جدید افزایش تعرفه اینترنت، بیانیه‌ای صادر کرده و در آن تأکید کرده است: «افزایش هزینه دسترسی به اینترنت، بدون برنامه‌ای روشن برای بهبود کیفیت، کاهش محدودیت‌ها و مشخص شدن محل مصرف درآمدهای حاصل از این افزایش قیمت، قابل پذیرش نیست.»

در این بیانیه آمده است: «این تصمیم در شرایطی اتخاذ شده که اینترنت به یکی از زیرساخت‌های حیاتی برای اقتصاد دیجیتال، فعالیت کسب‌وکارها و زندگی روزمره شهروندان تبدیل شده است. عدم ارائه برنامه شفاف برای بهبود کیفیت و کاهش محدودیت‌های موجود، نگرانی‌های جدی را به همراه دارد.»

انجمن کسب‌وکارهای اینترنتی با اشاره به نقش حیاتی اینترنت در اشتغال، آموزش، تجارت و ارتباطات، اعلام کرد: «اینترنت دیگر یک خدمت جانبی یا کالای لوکس نیست، بلکه زیرساختی ضروری است. هرگونه افزایش هزینه دسترسی به آن، مستقیماً بر معیشت مردم، هزینه فعالیت کسب‌وکارها و توان رقابت اقتصاد دیجیتال کشور تأثیر می‌گذارد.»

این انجمن، ضمن تأکید بر لزوم توسعه زیرساخت‌های ارتباطی و تأمین منابع مالی برای سرمایه‌گذاری در این بخش، معتقد است: «افزایش تعرفه‌ها باید با تعهدات مشخص، قابل‌اندازه‌گیری و شفاف از سوی اپراتورها و نهادهای تنظیم‌گر همراه باشد.»

پنج درخواست اصلی انجمن کسب‌وکارهای اینترنتی در مورد افزایش تعرفه

انجمن کسب‌وکارهای اینترنتی در بیانیه خود پنج مطالبه کلیدی را مطرح کرده است:

1. بهبود محسوس کیفیت اینترنت: افزایش سرعت و پایداری شبکه، کاهش اختلالات و بهبود کیفیت ارتباطات بین‌الملل باید در قالب شاخص‌های مشخص و قابل سنجش به مردم و کسب‌وکارها گزارش شود.
2. کاهش محدودیت‌ها و بازنگری در سیاست‌های فیلترینگ: این انجمن افزایش هزینه اینترنت را در شرایطی که بخش قابل‌توجهی از ظرفیت آن به دلیل محدودیت‌های دسترسی عملاً برای کاربران غیرقابل استفاده است، قابل دفاع نمی‌داند. انتظار می‌رود هم‌زمان با هرگونه اصلاح تعرفه، اقدامات مؤثری برای کاهش محدودیت‌ها و تسهیل دسترسی آزاد و پایدار به خدمات اینترنتی انجام شود.
3. شفافیت در محل مصرف درآمدهای حاصل از افزایش تعرفه: اپراتورها و نهادهای مسئول باید به‌صورت عمومی اعلام کنند منابع مالی حاصل از افزایش قیمت اینترنت چگونه و در چه بخش‌هایی هزینه خواهد شد و چه سهمی از آن به توسعه زیرساخت، افزایش ظرفیت و ارتقای کیفیت خدمات اختصاص می‌یابد.
4. پاسخ‌گویی و انتشار گزارش‌های دوره‌ای: ضروری است که نهاد تنظیم‌گر، گزارش‌های مستمر و قابل راستی‌آزمایی از وضعیت کیفیت اینترنت، میزان تحقق تعهدات اپراتورها و نتایج سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده منتشر کند.
5. در نظر گرفتن تأثیر بر کسب‌وکارها: تصمیم‌گیران باید آثار مستقیم و غیرمستقیم افزایش هزینه اینترنت بر کسب‌وکارهای اینترنتی، به‌ویژه کسب‌وکارهای کوچک و متوسط، را در نظر بگیرند و از تحمیل فشار مضاعف بر فعالان اقتصاد دیجیتال جلوگیری کنند.

اینترنت گران‌تر با همان محدودیت‌ها پذیرفتنی نیست

انجمن کسب‌وکارهای اینترنتی تهران در بخش دیگری از بیانیه خود تأکید جالبز کرده است: «مسئله اصلی صرفاً افزایش یا افزایش ندادن قیمت اینترنت نیست، بلکه تناسب میان هزینه‌ای است که مردم پرداخت می‌کنند و کیفیت و آزادی دسترسی‌ای که در مقابل دریافت می‌کنند.»

این انجمن با اشاره به اختلال، کاهش کیفیت، محدودیت دسترسی و هزینه‌های مضاعف استفاده از ابزارهای عبور از فیلترینگ، اعلام کرده است که «نمی‌توان از کاربران انتظار داشت هزینه بیشتری بپردازند، در حالی که همچنان با این مشکلات مواجه هستند.»

در ادامه بیانیه آمده است: «توسعه زیرساخت‌های ارتباطی کشور ضرورتی انکارناپذیر است، اما هزینه این توسعه نباید بدون شفافیت، پاسخ‌گویی و تعهد به بهبود خدمات، صرفاً بر دوش مردم و کسب‌وکارها قرار گیرد.»

انجمن کسب‌وکارهای اینترنتی تهران در پایان از وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی و اپراتورهای ارائه‌دهنده خدمات اینترنت خواسته است که «ضمن ارائه توضیحات شفاف درباره دلایل و ابعاد افزایش تعرفه‌ها، برنامه زمان‌بندی مشخصی برای ارتقای کیفیت، کاهش محدودیت‌ها و نحوه تخصیص منابع حاصل از این افزایش منتشر کنند.»

این انجمن در جمع‌بندی بیانیه خود تأکید کرده است: «مردم و کسب‌وکارها نباید برای اینترنتی گران‌تر، همان کیفیت پایین‌تر از انتظار و همان محدودیت‌های گذشته را تجربه کنند.»

سال‌هاست که در راهروهای کوپرتینو، نبردی پنهان میان طراحان و مهندسان اپل در جریان است؛ کشمکشی بی‌پایان بر سر زیبایی و قدرت، فرم و عملکرد. طراحان در پی خلق محصولاتی بی‌نقص، مینیمال و چشم‌نواز هستند؛ دستگاه‌هایی که پیش از آنکه ابزار باشند، مجسمه‌هایی هنری به شمار روند. در سوی دیگر، مهندسان، این واقع‌گرایان بی‌احساس، در پی شکستن مرزهای عملکرد، خنک‌کنندگی و استقامت هستند؛ حتی اگر به قیمت قربانی‌کردن چند میلی‌متر ضخامت یا چند گرم وزن تمام شود.

برای نخستین‌بار در تاریخ آیفون، به نظر می‌رسد مهندسان قاطعانه پیروز میدان شده‌اند. حاصل این پیروزی، ابزاری بی‌رحمانه قدرتمند است که تلاشی برای دلبری نمی‌کند و تنها می‌خواهد «بهترین» باشد؛ اما آیا پیروزی فنی مهندس‌ها، به قیمت از دست رفتن روح اپل تمام شده است؟ در بررسی آیفون ۱۷ پرو، به دنبال یافتن پاسخی برای همین پرسش هستیم.

آیفون ۱۷ پرو یک ارتقای سالانه نیست؛ بلکه تغییر مسیری تمام‌عیار است؛ تغییری که مجموعه‌ای از تصمیمات جسورانه و بحث‌برانگیز در پس خود دارد و اپل را وارد مسیری ناآشنا می‌کند. این دستگاه به بازاری با رقابت نفس‌گیر پا می‌گذارد؛ از یک سو، نسل قبل با طراحی تیتانیومی و باشکوهش سطح توقعات را به اوج رسانده و از سوی دیگر، رقبای اندرویدی بی‌وقفه در حال نوآوری هستند. اپل باید کار بزرگی انجام می‌داد؛ اما آیا تغییرات آیفون‌های جدید، لزوماً همگی مثبت بوده‌اند؟

طراحی بحث‌برانگیز و بدنه یکپارچه آلومینیومی

آیفون ۱۷ پرو مکس در نخستین مواجهه حس متناقضی القا می‌کند؛ سنگینی و ضخامت بیشتر در قیاس با نسل قبل، بلافاصله خود را نشان می‌دهد. آن میراث لوکس و خوش‌ساخت تیتانیوم که لمس‌کردنش حسی از کیفیت و اعتبار را انتقال می‌داد، جای خود را به بدنه‌ای یکپارچه از آلومینیوم آنودایزشده بخشیده؛ البته دستگاه همچنان همان حس مونتاژ دقیق و مهندسی کم‌نظیر اپل را منتقل می‌کند؛ اما آلومینیوم، هرچقدر هم باکیفیت باشد، حس پریمیوم و خاص تیتانیوم را ندارد.

تغییر استراتژی ۱۸۰درجه‌ای اپل برای استفاده از آلومینیوم یکپارچه به جای ترکیب فریم تیتانیومی و پنل پشتی شیشه‌ای، دلیل بسیار مهمی دارد که از بحث‌های زیبایی‌شناختی و مقاومت بدنه فراتر می‌رود؛ راجع به این موضوع در بخش عملکرد دستگاه بیشتر صحبت خواهیم کرد.

طراحی پنل پشتی داستانی کاملاً متفاوت روایت می‌کند. جزیره‌ی مربعی دوربین که در گوشه‌ی بدنه جا خوش کرده بود و سال‌ها با آن خو گرفته بودیم، جای خود را به برآمدگی مستطیلی و عریضی موسوم به «پلاتو» (Plateau) داده است که تمام عرض گوشی را در بر می‌گیرد، بخشی از بدنه‌ی آلومینیومی دستگاه را تشکیل می‌دهد و لبه‌های تیزی دارد. لبه‌های تیز پلاتو، نگرانی از رنگ‌پریدگی و خردگی را به همراه دارد؛ به خصوص که آلومینیوم میانه‌ی چندان خوبی با رنگ‌آمیزی ندارد.

صادقانه بگویم، طراحی آیفون ۱۷ پرو حس آشنای محصولات اپل را القا نمی‌کند و بیشتر به محصولات برندهای دیگر شباهت دارد. این حس وقتی قوی‌تر می‌شود که گوشی را کنار طراحی مینیمال و باشکوه نسل قبلش قرار می‌دهیم. روی پلاتو، فضای خالی بین ماژول‌های دوربین و سنسور ToF نیز حس ناآشنای دستگاه را تشدید می‌کند؛ گویی با دستگاه میان‌رده‌ای از پوکو طرف هستیم، نه پرچم‌دار اپل!

و اما رنگ‌ها؛ آن پالت سنگین و مات آیفون ۱۶ پرو جای خود را به سه رنگ صبانت آبی سرمه‌ای، نقره‌ای و نارنجی بسیار جیغ داده است که با فلسفه‌ی «Pro»-های قبلی اپل هم‌خوانی ندارند. نسخه‌ی آبی که برای بررسی در اختیار داشتیم، محتاطانه‌ترین انتخاب به نظر می‌رسد؛ اما اگر نگران رنگ‌پریدگی بدنه هستید، بهترین گزینه رنگ نقره‌ای خواهد بود که به عنوان رنگ طبیعی آلومینیوم، خوردگی را کمتر نمایان می‌سازد.

یک تصمیم بحث‌برانگیز دیگر، یکپارچگی طراحی آیفون ۱۷ پرو را خدشه‌دار می‌کند؛ قطعه‌ای مستطیلی از جنس سرامیک‌شیلد در نمای پشتی دستگاه به چشم می‌آید که کویل‌های شارژ بی‌سیم و آهنرباهای مگ‌سیف را زیر خود دارد. این قطعه با رنگی روشن‌تر از بدنه، حتی با دانستن محدودیت‌های فنی پشتش، چندان به دل نمی‌نشیند.

اپل می‌گوید قطعه‌ی مستطیلی پشت آیفون ۱۷ پرو از Ceramic Shield ساخته شده‌ و تا ۴برابر مقابل ترک‌خوردگی مقاوم‌تر از گذشته است؛ پوشش Ceramic Shield 2 نیز که از نمایشگر محافظت می‌کند، روی کاغذ تا ۳برابرِ نسل قبل، مقابل خط‌وخش، از خود مقاومت نشان می‌دهد؛ البته کانال JerryRigEverything هم نشان داد که پوشش صفحه‌نمایش دستگاه مقابل اجسامی با درجه‌ی سختی ۶ و پایین‌تر دوام می‌آورد.

در میان همه‌ی تغییرات، یک بازمانده از سال گذشته نیز به چشم می‌خورد؛ دکمه‌ی Camera Control که با هیاهوی فراوان معرفی شد؛ اما خیلی زود به دست فراموشی سپرده شد. به نظر می‌رسد اپل هنوز ایده‌ی مشخصی برای کاربردی‌کردن Camera Control ندارد و بسیاری از کاربران، از جمله خود ما، وجودش را کاملا فراموش کرده‌اند؛ پتانسیل هدررفته‌ای که روی لبه‌ی دستگاه جا خوش کرده است.

عملکرد و سخت‌افزار؛ قهرمانی که خنک می‌ماند

هرچقدر طراحی آیفون ۱۷ پرو بحث‌برانگیز ظاهر می‌شود، عملکردش جایی برای شک و شبهه باقی نمی‌گذارد؛ اینجا همان نقطه‌ای است که مصالحه‌ی بزرگ اپل در طراحی و عقب‌گرد از تیتانیوم به آلومینیوم، معنا پیدا می‌کند و A19 Pro، تراشه‌ی ۳نانومتری کوپرتینونشین‌ها برای گوشی پرچم‌دارشان، می‌تواند بال و پر خود را برای پرواز و اوج‌گرفتن بگشاید.

پارامترها/تراشه	A19 Pro	A18 Pro	A17 Pro
لیتوگرافی	نسل دوم ۳ نانومتری (N3E)	نسل اول ۳ نانومتری (N3B)	نسل اول ۳ نانومتری (N3B)
تعداد ترانزیستور	~۲۴ میلیارد	~۲۱ میلیارد	۱۹ میلیارد
CPU	۶ هسته (۲ عملکردی + ۴ کم‌مصرف)	۶ هسته (۲ عملکردی + ۴ کم‌مصرف)	۶ هسته (۲ عملکردی + ۴ کم‌مصرف)
GPU	۶ هسته با Ray Tracing شتاب‌یافته سخت‌افزاری	۶ هسته با Ray Tracing شتاب‌یافته سخت‌افزاری	۶ هسته با Ray Tracing شتاب‌یافته سخت‌افزاری
موتور عصبی	۱۶ هسته (نسل جدید)	۱۶ هسته	۱۶ هسته
کنترلر حافظه	LPDDR5X	LPDDR5	LPDDR5

اپل کماکان از ترکیب ۶ هسته، شامل ۲ هسته‌ی قدرتمند برای پردازش‌های سنگین و ۴ هسته‌ی کم‌مصرف برای پردازش‌های

برخی از اسپیکرهای هوشمند جدید گوگل، بدون اطلاع کاربر، روزانه صدها گیگابایت داده مصرف می‌کنند. به نظر می‌رسد این مشکل ناشی از یک به‌روزرسانی نرم‌افزاری ناموفق باشد.

تصور کنید یک اسپیکر هوشمند روی میز شما قرار دارد و به طور مداوم در حال مصرف حجم زیادی از اینترنت خانه شماست. این سناریو برای برخی از کاربران اسپیکرهای خانگی گوگل به واقعیت تبدیل شده است؛ دستگاه‌هایشان در پس‌زمینه، پیوسته در حال دانلود صدها گیگابایت داده هستند.

وب‌سایت 9to5Google و تعدادی از کاربران ردیت در هفته گذشته این مشکل را گزارش کرده‌اند. یکی از کاربران ردیت متوجه شد که اسپیکرش روزانه بیش از ۲۰۰ گیگابایت داده مصرف می‌کند؛ رقمی که با مصرف عادی یک اسپیکر هوشمند تفاوت بسیار زیادی دارد.

علت دقیق این خطا هنوز مشخص نیست. شواهد موجود نشان می‌دهد که اسپیکرها احتمالاً در دانلود و نصب صحیح یک به‌روزرسانی فرم‌ور با مشکل مواجه می‌شوند. نتیجه این وضعیت، یک چرخه بی‌پایان است.

دستگاه فایل به‌روزرسانی را دریافت می‌کند، اما نصب آن با شکست مواجه می‌شود و سپس فرآیند دوباره از ابتدا آغاز می‌گردد. هر بار تکرار این چرخه، حجم جدیدی از اینترنت را مصرف می‌کند و کاربر معمولاً هیچ نشانه ظاهری از این اتفاق نمی‌بیند.

بیشتر گزارش‌ها به طور خاص به مدل جدید Google Home Speaker اشاره دارند، اما میزان گسترش این مشکل هنوز روشن نیست و نمی‌توان با قطعیت گفت چه تعداد از دستگاه‌ها با آن درگیر شده‌اند.

گوگل از وجود این مشکل آگاه است و در بیانیه‌ای به 9to5Google اعلام کرده است: «یک اصلاحیه در حال حاضر در حال عرضه است که باید مشکل را برای کاربران برطرف کند.»

البته همه اسپیکرها درگیر تاپ فوروم این ماجرا نیستند. اعدادی که 9to5Google منتشر کرده، تفاوت بین یک دستگاه سالم و یک دستگاه آسیب‌دیده را به خوبی نشان می‌دهد.

یک Home Speaker سالم در خانه‌ای دیگر طی یک ماه گذشته تنها ۲ گیگابایت داده مصرف کرده است.

در مقابل، یک دستگاه آسیب‌دیده در همان بازه زمانی ۱۳۲ گیگابایت داده دانلود کرده است.

بزرگ‌ترین نگرانی متوجه کاربرانی است که از بسته‌های اینترنت با حجم محدود استفاده می‌کنند. این باگ می‌تواند سهمیه ماهانه اینترنت آن‌ها را در مدت کوتاهی به پایان برساند.

سونی، برخلاف وعده‌های قبلی، به‌روزرسانی بزرگ اندروید ۱۷ را برای گوشی میان‌رده اکسپریا ۱۰ مارک ۶ لغو کرده است.

این تصمیم در حالی گرفته شد که غول فناوری ژاپنی در زمان معرفی این دستگاه در سال ۲۰۲۴ با سیستم‌عامل اندروید ۱۴، به خریداران قول داده بود که سه نسل ارتقای نرم‌افزاری را دریافت خواهند کرد.

لغو کامل انتشار اندروید ۱۷ برای یک گوشی هوشمند، رویدادی نسبتاً نادر در بازار است. سونی دلیل این اقدام را محدودیت‌های حافظه دستگاه عنوان کرده و گفته است که این محدودیت‌ها مانع از ارائه تجربه کاربری مطلوب با اندروید ۱۷ می‌شود.

سونی در بیانیه‌ای رسمی در این باره اعلام کرد: «در زمان معرفی، ما وعده دادیم که اکسپریا ۱۰ مارک ۶ سه نسل ارتقای سیستم‌عامل اندروید را دریافت خواهد کرد. اما پس از ارزیابی‌های فنی دقیق، متوجه شدیم که به دلیل محدودیت‌های رم این دستگاه، اکسپریا ۱۰ مارک ۶ نمی‌تواند تجربه کاربری مورد نظر ما را برای ارتقا به اندروید ۱۷ فراهم کند. خرید غذا به همین دلیل تصمیم گرفتیم انتشار این آپدیت را لغو کنیم. ما می‌دانیم که این تصمیم با وعده قبلی ما مغایرت دارد و بابت این تغییر عذرخواهی می‌کنیم. با این حال، تعهد ما به انتشار به‌روزرسانی‌های امنیتی همچنان پابرجاست و سونی طبق اعلام اولیه، به مدت چهار سال از زمان عرضه، بسته‌های امنیتی را منتشر خواهد کرد. این چالش فنی صرفاً مربوط به مشخصات این گوشی خاص است و مدل‌های دیگر اکسپریا را تحت تأثیر قرار نخواهد داد.»

در نتیجه این تصمیم، فهرست گوشی‌های سونی که اندروید ۱۷ را دریافت می‌کنند، از ۶ مدل به ۵ مدل کاهش یافته است. سایر مدل‌های واجد شرایط، دریافت بسته نرم‌افزاری جدید را بدون مشکل آغاز کرده‌اند.

نابینایی همیشه به معنای تاریکی مطلق نیست؛ از درک نور و رنگ تا تجربه‌ی جهان از طریق صدا و لمس، واقعیت زندگی نابینایان پیچیده‌تر از تصور رایج ماست.

خلاصه مقاله:

• بیشتر افراد نابینا درجاتی از بینایی دارند که از تشخیص نور تا دیدن مبهم شکل‌ها و رنگ‌ها متغیر است.
• نابینایی انواع مختلفی دارد؛ از کم‌بینایی تا نابینایی کامل و ناتوانی در درک نور. تصور اینکه همه‌ی افراد نابینا جهان را سیاه می‌بینند، نادرست است.
• برخی افراد نابینا می‌توانند نور یا رنگ‌ها را تشخیص دهند؛ افرادی که قبلاً بینایی داشته‌اند، ممکن است رنگ‌ها را به یاد بیاورند. افراد نابینای مادرزاد ممکن است رنگ‌ها را به صورت مفاهیم درک کنند، نه تجربه‌های دیداری.
• محتوای رویاهای افراد نابینا به سابقه‌ی بینایی آن‌ها بستگی دارد؛ برخی تصاویر دیداری و برخی دیگر تجربه‌های حسی مانند صدا و لمس را در خواب تجربه می‌کنند.
• افراد نابینا می‌توانند با کمک حواس دیگر، توصیف صوتی، خط بریل و مهارت‌هایی مانند پژواک‌یابی، محیط اطراف را درک کنند.
• ابزارهای کمکی و آموزش مهارت‌های حرکتی می‌توانند به افراد نابینا در شناخت محیط و انجام فعالیت‌های روزمره کمک کنند.

بسیاری گمان می‌کنند با چند لحظه بستن چشم‌ها می‌توانند به درکی از نابینایی برسند، اما چنین باوری فقط تجربه‌ی افراد بینا را مبنای سنجش قرار می‌دهد و تمایزهای بنیادین میان این دو وضعیت را نادیده می‌گیرد. فرارسیدن روز جهانی عصای سفید در ۱۵ اکتبر (۲۳ مهر)، فرصتی ارزشمند است تا با معطوف‌کردن توجه جامعه به حقوق و توانمندی‌های افراد نابینا و کم‌بینا، از پیش‌فرض‌های نادرست و کلیشه‌های رایج فراتر رویم و به شناختی دقیق‌تر از تجربه‌ی زیسته‌ی این افراد دست یابیم.

بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت، دست‌کم ۲٫۲ میلیارد نفر در جهان با اختلال بینایی نزدیک یا دور زندگی می‌کنند و در دست‌کم یک میلیارد مورد، اختلال قابل‌پیشگیری بوده یا هنوز به آن رسیدگی نشده است. اختلال بینایی اما، تجربه‌ای یکسان برای همه نیست و شدت آن، سابقه‌ی بینایی فرد و دسترسی به امکانات کمکی، می‌تواند بر نحوه‌ی درک توسط دیگر افراد و تعامل با محیط تأثیر بگذارد.

فناوری برای همه، بدون استثنا؛ روز جهانی عصای سفید

در ادامه، ۷ واقعیت علمی را مرور می‌کنیم که به شناخت بهتر تجربه‌ی نابینایی و تفاوت‌های فردی کمک می‌کنند.

۱. نابینایان دنیا را چگونه می‌بینند؟

یکی از رایج‌ترین باورهای نادرست درباره‌ی نابینایی، این است که همه‌ی افراد نابینا جهان را به شکل تاریکی مطلق می‌بینند. در واقع نابینایی یک وضعیت یکسان نیست، بلکه طیفی از اختلالات بینایی را در بر می‌گیرد. بسیاری از افرادی که در دسته‌ی نابینایی قرار می‌گیرند، هنوز درجاتی از بینایی باقی‌مانده دارند. برخی اشیا را تار و مبهم یا مانند تصویری در میان مه می‌بینند، برخی با محدودیت میدان دید محیطی یا دید تونلی مواجه‌اند و گروهی دیگر فقط می‌توانند وجود نور یا جهت تابش آن را تشخیص دهند.

نابینایی که در اصطلاح پزشکی با «ناتوانی در درک نور» تعریف می‌شود، تنها یکی از وضعیت‌های این طیف است و فقط در یکی از شدیدترین حالت‌ها، فرد هیچ‌گونه ادراک نوری ندارد. تجربه‌ی افراد نابینای مادرزاد نیز با تصور رایج افراد بینا از تاریکی تفاوت دارد؛ زیرا کسانی که هرگز تجربه‌ی دیدن نداشته‌اند، لزوماً تاریکی را مانند فردی که بینایی خود را از دست داده است، تجربه نمی‌کنند. بنابراین، تجربه‌ی نابینایی را نمی‌توان برای همه یکسان دانست یا صرفاً به دیدن سیاهی مطلق کاهش داد.

۲. نابینایان رنگ‌ها را چگونه درک می‌کنند؟

تجربه‌ی رنگ‌ها برای افراد دارای اختلال بینایی، به سابقه‌ی بینایی و نوع اختلال آن‌ها بستگی دارد. افرادی که کم‌بینا هستند، ممکن است رنگ‌های روشن و یکدست را راحت‌تر از نقش‌ونگارهای پیچیده تشخیص دهند. برای کسانی که در سنین بالاتر بینایی خود را از دست داده‌اند، رنگ‌ها می‌توانند در قالب خاطرات دیداری در ذهن باقی بمانند و با شنیدن توصیفی از رنگ‌ها، تصاویر ذهنی مرتبط دوباره زنده شوند.

در مقابل، افرادی که نابینای مادرزاد هستند، تجربه‌ی مستقیمی از دیدن رنگ‌ها ندارند و ممکن است مفاهیم مربوط به رنگ را از طریق ارتباط با ویژگی‌های فیزیکی پدیده‌ها، احساسات یا تجربه‌های حسی درک کنند. برای مثال، برخی افراد ممکن است گرمای خورشید را با مفهوم رنگ زرد یا حرارت آتش را با مفهوم رنگ قرمز مرتبط کنند. اما این تداعی‌ها به معنای تجربه‌ی مستقیم رنگ نیستند و فقط راهی برای درک مفاهیمی به‌شمار می‌روند که معمولاً از طریق بینایی شناخته می‌شوند.

۳. آیا نابینایان حواس قوی‌تری دارند؟

فیلم‌ها و داستان‌های عامه‌پسند اغلب افراد نابینا را به‌گونه‌ای نشان می‌دهند که انگار از قدرت شنوایی یا حس لامسه‌ای فراتر از توانایی‌های معمول انسان برخوردارند. اما از دیدگاه علوم اعصاب، توانایی‌های حسی برخی افراد نابینا لزوماً به معنای قوی‌تر بودن ذاتی حواس نیست؛ تفاوت در توجه به محرک‌ها، تجربه و سازگاری مغز نیز می‌تواند در این توانایی‌ها نقش داشته باشد. افراد بینا بخش زیادی از اطلاعات محیطی را از طریق چشم دریافت می‌کنند و در نتیجه، ممکن است کمتر به جزئیات صداها یا ویژگی‌های لمسی محیط توجه داشته باشند.

چرا قدرت شنوایی افراد نابینا بیشتر است؟

وقتی ورودی‌های بینایی وجود ندارند، پردازش اطلاعات حسی دیگر ممکن است در مغز تغییر کند. در برخی افراد نابینا، تمرین و تجربه نیز به بهبود مهارت‌هایی مانند تشخیص پژواک‌ها یا خواندن خط بریل کمک می‌کند. در نتیجه، برخی افراد نابینا با تمرین و تجربه، در تشخیص صدا، تمایز تغییرات ظریف در زیروبم صداها یا شناسایی برجستگی‌های خط بریل مهارت بسیاری پیدا می‌کنند.

این توانایی‌ها را نباید ابرقدرت ذاتی یا حاصل جهشی ژنتیکی دانست؛ این توانایی‌ها می‌توانند نتیجه‌ی تمرین مداوم، توجه بیشتر به اطلاعات حسی و سازگاری مغز با شرایط تیک ابزار زندگی باشند.

۴. نابینایان چگونه از دنیای دیجیتال استفاده می‌کنند؟

فناوری‌های دیجیتال به افراد نابینا و کم‌بینا کمک می‌کنند تا مستقل‌تر به اطلاعات دسترسی داشته باشند و از تلفن‌های هوشمند استفاده کنند. افراد کم‌بینا می‌توانند با قابلیت‌هایی مانند بزرگ‌نمایی صفحه، افزایش کنتراست و درشت‌کردن نوشته‌ها، محتوای نمایشگر را راحت‌تر ببینند. افرادی که نمی‌توانند

زومیت

بررسی گوشی موبایل

بررسی گلکسی زد فولد ۸؛ وقتی تغییر شکل، همه‌چیز را عوض می‌کند

گلکسی زد فولد ۸ با فرم‌فکتور نوین و نمایشگر ۴:۳ خود، دیدگاه سامسونگ را نسبت به گوشی‌های تاشدنی دگرگون می‌کند؛ اما این تحول بدون چالش نیست.

سامسونگ طی هفت نسل متوالی، گوشی تاشدنی خود را باریک‌تر، سبک‌تر و مستحکم‌تر ساخت؛ با این حال، ساختار کلی آن با نمایشگر بیرونی کشیده و نمایشگر داخلی مربعی‌شکل، تقریباً دست‌نخورده باقی مانده بود. امسال، کره‌ای‌ها با معرفی عضو جدیدی به خانواده گلکسی زد فولد، این الگوی دیرینه را تغییر داده‌اند. گلکسی زد فولد ۸ در حالت بسته، کوتاه و عریض است و پس از باز شدن، نمایشگری با نسبت تصویر ایده‌آل ۴:۳ را در اختیار کاربر قرار می‌دهد. همین تغییر به ظاهر ساده، هم بزرگ‌ترین دستاورد نسل هشتم را رقم می‌زند و هم منشأ برخی از کاستی‌های آن می‌شود.

اولین تجربه کار با گلکسی زد فولد ۸، هیجانی در من ایجاد کرد که کمتر در بررسی محصولات امروزی تجربه می‌کنم؛ حسی مشابه اولین مواجهه با سرفیس‌بوک، سرفیس‌استودیو یا حدود شش سال پیش، مک‌بوک M1. وجه مشترک این محصولات صرفاً قدرت بیشتر یا اعداد بزرگ‌تر نبود؛ بلکه هر کدام برداشت آشنای ما از یک وسیله را تا حدی تغییر می‌دادند. فولد ۸ نیز پیش از آنکه فرصتی برای نمایش توان پردازنده یا روشنایی پنل خود پیدا کند، با اندازه و شکل ظاهری‌اش جلب توجه می‌کند.

اما آیا سامسونگ تنها یک ظاهر جذاب خلق کرده یا سخت‌افزار و نرم‌افزار دستگاه نیز می‌توانند از آن بهره‌مند شوند؟ در ادامه متوجه خواهید شد که پاسخ این سؤال در طول بررسی بارها بین تحسین و تردید در نوسان است. با بررسی گلکسی زد فولد ۸ همراه زومیت باشید.

طراحی و ارگونومی گلکسی زد فولد ۸

گوشی‌های تاشدنی دو فرصت برای جلب نظر کاربر دارند؛ یک بار در حالت بسته و هنگام قرار گرفتن در دست، و بار دیگر زمانی که دانلود آهنگ جدید لولا باز می‌شود و صفحه نمایش بزرگ‌تر خودنمایی می‌کند. سامسونگ سال‌ها تمام جذابیت سری فولد را بر پایه لحظه دوم بنا کرده بود. نمایشگر داخلی بزرگ و قابلیت چندوظیفگی پیشرفته گلکسی زد فولد ستودنی بود؛ اما در حالت بسته، معمولاً با گوشی نسبتاً زمخت و کشیده‌ای روبرو بودیم که با وجود تمام تلاش‌های سازنده، ارگونومی هم‌تراز با پرچم‌داران عادی را ارائه نمی‌داد.

گلکسی زد فولد ۸ داستان را از همان حالت بسته آغاز می‌کند. برای درک تفاوت آن نیازی نیست ساعت‌ها با آن کار کنید یا گوشی را کنار نسل قبلی قرار دهید؛ اولین باری که بدنه کوتاه و عریض آن را در دست می‌گیرید، نسبت نامعمول طول و عرض، توجه شما را جلب می‌کند. گوشی‌های امروزی عمدتاً نمایشگری با نسبت ۱۹.۵:۹ دارند؛ در حالی که نسبت تصویر پنل بیرونی فولد جدید سامسونگ، ۱۶:۱۰ یا تقریباً ۱۹.۲:۱۲ است. نتیجه در نگاه اول کمی عجیب؛ اما در دست، بسیار دلنشین به نظر می‌رسد.

زد فولد ۸ به لطف ارتفاع ۱۲۳.۹ میلی‌متری خود، به راحتی در کف دست جای می‌گیرد. برخلاف گوشی‌های بلند امروزی، برای لمس بالای صفحه مجبور نیستید انگشت خود را بیش از حد بکشید یا بدنه را در دست جابجا کنید. عرض ۸۱.۹ میلی‌متری دستگاه نیز مانع از آن می‌شود که صفحه بیرونی مانند فولدهای قدیمی باریک و فشرده به نظر برسد. نتیجه کار به گوشی‌های عادی شباهت ندارد؛ اما همین ناآشنایی بخشی از جذابیت آن را می‌سازد.

ابعاد جمع‌وجور فولد ۸ اگر با وزن و ضخامت نسل‌های نخست همراه می‌شد، فایده چندانی نداشت. سامسونگ وزن را به ۲۰۱ گرم رسانده که چندان سنگین‌تر از پرچم‌داران عادی نیست؛ ضخامت ۹.۷ میلی‌متری دستگاه در حالت بسته همچنان بیشتر از گوشی‌های معمولی است؛ اما اختلاف آن‌قدر کم شده که دیگر حس نمی‌کنید پاره‌آجری را در دست گرفته‌اید. پس از باز شدن نیز ضخامت هر نیمه به ۴.۵ میلی‌متر می‌رسد و گوشی بیشتر به تبلتی کوچک و باریک شباهت پیدا می‌کند تا دو موبایل چسبیده به یکدیگر.

لبه‌های تخت و گوشه‌های نسبتاً تیز خانواده فولد همچنان پابرجا هستند. حاشیه‌های نمایشگر بیرونی هم به باریکی بعضی رقبای چینی نیستند؛ ولی روی بدنه کوتاه فولد ۸ چندان آزاردهنده به نظر نمی‌رسند. کلیدهای صدا و پاور در ارتفاع مناسبی قرار گرفته‌اند و حسگر اثرانگشت درون دکمه پاور، سریع و قابل اعتماد عمل می‌کند.

پشت بدنه به اندازه نمای روبرو حساب‌شده نیست. قاب دوربین نسبت به ابعاد گوشی بزرگ به نظر می‌رسد و هنگام گذاشتن فولد ۸ روی میز، بدنه را به شکل محسوسی لق می‌کند. وقتی گوشی در حالت تاشده در دست قرار دارد، انگشت اشاره نیز مرتب به لبه برآمدگی دوربین می‌خورد. بزرگی برآمدگی روی گوشی‌های بلندتر شاید کمتر جلب توجه کند؛ اما روی بدنه‌ای با ارتفاع ۱۲۳.۹ میلی‌متر، سهم زیادی از نمای پشت را به خود اختصاص می‌دهد.

باز شدن لولا نسبت به فولدهای قبلی روان‌تر انجام می‌شود. در چند میلی‌متر نخست، آهن‌رباها راحت‌تر رها می‌شوند و برای جدا کردن دو نیمه، فشار کمتری لازم دارید؛ هرچند باز کردن گوشی با یک دست همچنان دشوار و در بیشتر موقعیت‌ها غیرعملی است؛ سامسونگ کشش نمایشگر و نیروی آهن‌رباها را طوری تنظیم کرده که حرکت از حالت بسته به باز، نرم‌تر و سبک‌تر احساس شود.

لولای فولد ۸ به اندازه فولد ۸ اولترا و فلیپ ۸ در زاویه‌های میانی کاربرد ندارد. از Flex Mode خبری نیست و نمی‌توان دو نیمه را در گستره‌ای از زاویه‌ها ثابت نگه داشت و انتظار داشت همان‌جا پایدار بمانند. رابط کاربری هم برای استفاده نیمه‌باز طراحی نشده است؛ نمایشگر داخلی بر اساس زاویه لولا به دو بخش کنترلی و نمایشی تقسیم نمی‌شود و برنامه‌هایی مانند دوربین، پخش‌کننده ویدئو یا گالری چیدمان ویژه‌ای برای این حالت ندارند. در بهترین سناریو، می‌توان گوشی را به حالت چادر (به شکل عدد ۸)، روی میز قرار داد و با نمایشگر بیرونی، ویدیو تماشا کرد.

سامسونگ برای پشتیبانی از نمایشگر داخلی، ساختاری موسوم به Flex Titanium به کار برده؛ ترکیبی از دو لایه انعطاف‌پذیر تیتانیومی که فشار و ضربه را بهتر در سطح پنل پخش می‌کنند؛ نتیجه، نمایشگری باریک‌تر با تاخوردگی کم‌عمق‌تر است. تاخوردگی فولد ۸ در نمونه مورد بررسی ما هنگام نگاه کردن مستقیم به صفحه روشن خیلی زود از نظر محو می‌شد؛ اما زیر نور مستقیم یا در زاویه نامناسب، به چشم می‌آمد و با عبور انگشت نیز می‌شد آن را حس کرد.

فریم آلومینیومی تقویت‌شده،